Ik zal jullie wat leuks vertellen, afgelopen vrijdagmiddag ging mijn zoon vanuit school naar de podotherapeut, hij is 14 en klaagt al een tijdje over zijn knieën, hij is best wel hard gegroeid en we dachten eerst dat het groeipijnen waren, maar die klachten duurde toch te lang en zijn via de huisarts doorverwezen naar de podotherapeut. Hij krijgt dus zooltjes aangemeten, hij zet zijn voeten niet goed op de grond als hij loopt, waardoor meer kracht op zijn knieën komt te staan en met die zooltjes moet die klacht verholpen worden.
Maar zoals ik al zei, was ik op weg naar mijn zoon, toen ik een meneer van mijn werk zag lopen,(ik werk in een verzorgingshuis, waar ook een PG afdeling is en die meneer woont daar), ik dacht dit klopt niet, heb mijn fiets aan de kant gezet, die meneer in de gaten houdend ondertussen mijn werk gebeld. En ja hoor die meneer was sinds de ochtend al zoek. Meneer was ondertussen bij een makelaar naar binnen gegaan en vroeg of hij daar een kopje koffie kon krijgen.
Ik had ondertussen met mijn collega afgesproken dat ik hem in een taxi zou zetten naar het tehuis terug. Die meneer dacht 's morgens het is mooi weer ik ga eens lekker naar Wassenaar, maar is daar dus nooit gekomen. De dames van de makelaar waren allervriendelijkst, maar waren erg blij dat ik deze heer kende en me verder ontfermd heb over deze heer. En dan te bedenken dat mijn zoon eigenlijk een uur later vrij was, is dit toeval???
Nadat ik meneer veilig in de taxi heb gezet en uitgezwaaid heb en de dames bedankt heb voor de gastvrijheid, wilde ik mijn fiets pakken, toen ik op dat moment aan de overkant een Mw met haar fiets om zag vallen.
Als een speer naar de overkant gerend en de mevrouw hulp geboden, ze had wat pijn in haar heup, maar zich verder niet bezeerd, Mw wist niet precies waardoor ze viel, maar het was gelukkig goed afgelopen. Na ook die Mw uitgezwaaid te hebben, ging ik weer op weg naar mijn fiets. Je gelooft het niet maar op dat moment sloeg er ineens een auto af, midden op de rotonde vlakbij mijn fiets. Naar de auto toegerend en samen met een jongen hebben we de auto de rotonde af geduwd, een straatje in. En dit hele gebeuren in een tijdsbestek van ongeveer twintig minuten, vandaar...Bestaat toeval??? En mijn zoon zich maar afvragen waar zijn moeder bleef, hij begreep het later wel en moest er erg om lachen.
Nog zomaar wat fotoos in huis.
Echt een herfstkleurtje.
En nog maar een herfsttafereeltje op een oud tafeltje, wat ik
ooit nog op wil knappen, of toch maar zo laten????
Zo nu nog even lekker genieten van het zonnetje!!!
En kijk het boomstammetje, wat we ooit van mijn zus hebben gekregen, echte paddestoelen!!!
